ارتقای سلامت سازمان

سلامت کارکنان و بهداشت محیط کار از سالهای دور مورد توجه متخصصان سـلامت و مدیران و کارکنان بوده است. امروزه؛ در طـی انقـلاب هـای بهداشـت عمـومی و بـه خصوص پس از انتشار منشور اتاوا در سال ۱۹۸۶ و با ظهور رویکرد ارتقای سـلامت درک ما از سلامت و تعیین کننده های آن دچار تحول شده، که ایجاد محیط های حـامی سلامت به عنـوان یکـی از ۵ اسـتراتژی اصـلی ارتقـای سـلامت مهمتـرین آن اسـت. همچنین این منشور تاکید دارد:

“سلامت بوسیله مردم در مکانهای روزمره زندگی آنها بوجود میآید؛ جایی که می‌آموزند، کار میکننـد، بـازی مـیکننـد و عـشق مـیورزنـد. سلامت بوسیله خود مراقبتی و دیگر مراقبتی، بوسیله قادر بودن در تصمیم گیـری و کنترل بر شرایط زندگی خود بوجود می‌آید…”

لذا رویکرد ارتقای سلامت دیدگاه ما از مراقبت سلامت را نیز به سوی مراقبت فردی و مراقبـت سـازمانی معطـوف نمـوده است.

خودمراقبتی سازمانی فرآیندی انتخابی، مشارکتی و فعال برای ارتقای سلامت کارکنان، مشتریان و تمام ذیربطان سـلامت آن سـازمان اسـت، کـه بـا هـدایت دانشگاههای علوم پزشکی کشور، و بـا حمایـت مـدیریت سـازمان، توسـط ائتلافـی از اعضای آن اجرا میشود.

ابعاد ۹ گانه ارزیابی خودمراقبتی سازمانی

  • بعد مدیریت و رهبری
  • بعد سازماندهی
  • بعد محیط روانشناختی کار
  • بعد محیط فیزیکی شیمیایی و بیولوژیک
  • بعد محیط اجتماعی کار
  • بعد برنامه ریزی اجرا پایش و ارزشیابی
  • بعد کارکنان
  • بعد ارایه خـدمات
  • بعـد رفتارهـای ایمنی و بهداشتی و وضعیت سلامت

برای مشاوره رایگان و اطلاعات بیشتر با شماره ۴۱۸۹۵۰۰۰-۰۲۱ تماس بگیرید.


نظرات و سوالات کاربران